[...] Pol zostawił po sobie dzieło godne uwagi i dziś po niemal stu siedemdziesięciu latach tchnące egzotyką dawno minionych czasów. Z jednej strony jest to teren dobrze znany geografom, krajoznawcom i etnografom, rozciągający się na północ od górnego grzbietu Karpat od Bramy Morawskiej po Bukowinę. Z drugiej jednak strony opis tego terenu powstał w czasach kiedy, nie dość że nie było żadnych telefonów, radia, telewizji, to nie było nawet prądu i nie dotarła tam żadna linia kolejowa. Podróżowano konnymi zaprzęgami po gruntowych drogach, a utwardzone gościńce były rzadkością i łączyły tylko większe miasta. [...] Pol wiele miejsca poświęca właściwościom poszczególnych rzek i możliwościom uprawiania na nich towarowej żeglugi. Nie są to jednak nudne rozważania naukowca-hydrografa, a bardziej malownicze opisy pobudzające wyobraźnię, skreślone ręką literata i poety. Również dwa kolejne rozdziały opisujące "Naturę tego kraju i podział jego na pomniejsze okolice pod względem zjawisk miejscowych i stosunków krajowego gospodarstwa" oraz "Przeprawy przez grzbiet północnych Karpat i gościeńce u ich stóp rozsnute" pełne są z jednej strony fachowej wiedzy, a z drugiej barwnych opisów rozlicznych podkarpackich krain i wiodących przez nie traktów, w większości pamiętających czasy średniowiecza, a niekiedy nawet starożytności. W ostatnim rozdziale traktującym o etnografii północnych stoków Karpat, autor zawarł ogromną wiedzę przypisując kolejnym grupom etnograficznym konkretne miejscowości. [...] /ze Wstępu Stanisława Krycińskiego/